واين چنين كتاب نزد ما محل اعتماد وقابل حجت نيست ، چنانچه حق تعالى شأنه از حال ومآل كفار خبر داده ، فرموده : ( وَلَوْ نَزَّلْنا عَلَيْكَ كِتاباً فِي قِرْطاس فَلَمَسُوهُ بِأَيْدِيهِمْ لَقالَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِنْ هذا إِلاّ سِحْرٌ مُبِينٌ ) ( 1 ) . اما آنچه گفته : اگر پيغمبر صلى الله عليه [ وآله ] وسلم به نوشتن اين كتاب بالجزم والقطع از جناب بارى تعالى مأمور مىبود ، با وصف يافتن فرصت - كه بقيه روز پنجشنبه وتمام روز جمعه وشنبه ويك شنبه به خيريت گذشت - متعرض كتابت آن نشد ، لازم مىآمد تساهل در تبليغ كه منافى عصمت آن جناب است . پس ممكن است كه در جواب اين شبهه گفته شود كه : جناب پيغمبر خدا ( صلى الله عليه وآله ) از جانب خداى تعالى به گفتن : « ائتوني بدواة وقرطاس . . » يا مانند آن مأمور بود ، وغرض از آن اظهار مخالفت عمر واتباع أو وحدوث تنازع صحابه بود ، وبعد از آن منسوخ شد ، وهرگاه كه غرض ظهور مخالفت عمر واتباع أو باشد ، حاجت به نوشتن آن كتاب - بعد از ظهور غايت آن - نباشد . ودر “ تفسير كبير “ در ذيل قوله تعالى : ( إِنِي أَذْبَحُكَ . . ) ( 2 ) مذكور است :

--> 1 . الانعام ( 6 ) : 7 . 2 . [ الف ] سى پاره 23 ، سوره والصافات ، ركوع 7 ، قبل از نصف . [ الصافات ( 37 ) : 102 ] .